Ochothnyczka i Ochothnycza

Z dziejów Ochotnicy i Tylmanowej

Z relacji Jana Długosza pochodzącej z lat 70. XV w. wynika, że istniały obok siebie dwie wsie o prawie identycznej nazwie: Ochothnyczka i Ochothnycza. Pierwsza z nich była wówczas posiadłością Klarysek starosądeckich i wchodziła w skład parafii Łącko, druga zaś wieś, nie wiadomo czyją była wtedy własnością, podlegała parafii tylmanowskiej.

Wieś Ochothnycza, uwieczniona przez Długosza, pojawiła się w latach 1543 i 1544, w tej samej pisowni, w aktach grodzkich sądeckich jako wieś należąca do starostwa czorsztyńskiego. Ale równocześnie w 1543 r. w rejestrze podatku łanowego nazwa jej brzmiała Ochothnicza, w rejestrze zaś z 1565 r. – Ochotnicza, a dopiero w 1581 r. – Ochotnica.

Natomiast Ochothnyczka, która za czasów Długosza była posiadłością Klarysek starosądeckich, zginęła niemal bez śladu, prócz bowiem wzmianki Długosza żadne wcześniejsze ani późniejsze dokumenty źródłowe nie wspominają o niej. Nie było jej też w XVI w. wśród innych wsi klasztornych.

Ochothnyczka jak wynika z ciężarów poddańczych jej kmieci, była wsią rolniczą. Brak w niej sołectwa wskazywałby, że powstała ona na prawie polskim, a stosunkowo w odległych czasach, ale wydaje się, że nie wcześniej niż wieś Wietrznica (1285 r.). Znajdowała się ona prawdopodobnie na terenie dzisiejszego osiedla Rzeka, które od niepamiętnych czasów należy do Tylmanowej. Po dziś dzień najstarsi mieszkańcy osiedla Rzeki nazywają grunty rozciągające się od tzw. Dolnego Folwarku aż po Osobie – „polami Ochotniczki”. Ochothnyczka z biegiem czasu stała się przysiółkiem Tylmanowej, podobnie jak na początku XIX w. stały się nimi wsie Kłodne i Ligasy, w drugiej zaś połowie XVIII w. przysiókiem Ochotnicy – wieś Babieniec, czyli Ochotnica Górna [1].

[1] Stanisław Czajka, Ochotnica. Dzieje gorczańskiej wsi 1416 – 1986, Jelenia Góra 1987, s. 28 – 29.


19 listopada 2022
8 listopada 2022
1 listopada 2022